Deszcz nie wystarczy. Dlaczego brudne panele tracą moc i jak je bezpiecznie umyć?

Wielu instalatorów przy sprzedaży fotowoltaiki używa argumentu o „samooczyszczaniu”. Twierdzą, że powłoki hydrofobowe i odpowiedni kąt nachylenia sprawią, że deszcz i śnieg załatwią sprawę. To półprawda, która po kilku latach może kosztować Cię utratę nawet 15-20% produkcji energii. Spójrz na swój samochód, który stał tydzień pod chmurką. Czy po ulewie jest idealnie czysty? Nie. Z panelami jest tak samo – na szybie zostaje osad, pyłki i najgorszy wróg: ptasie odchody.

Czy brudna instalacja naprawdę produkuje mniej prądu?

Zabrudzenia na dolnej krawędzi ramy oraz punktowe plamy (ptasie odchody) działają jak trwałe zacienienie, co nie tylko obniża uzysk energii o kilkanaście procent, ale może prowadzić do powstawania tzw. hotspotów i przepalenia ogniw.

Kurz z drogi gruntowej to mały problem – on faktycznie spłynie z deszczem. Problemem jest „film” brudu, który przykleja się do szkła. Pyłki drzew (szczególnie sosny i rzepaku) w połączeniu z wilgocią tworzą lepką maź, która twardnieje na słońcu.

Jednak najgroźniejsze są zabrudzenia punktowe. Ptasie odchody to agresywna chemia. Działają podwójnie szkodliwie:

1. Chemicznie: Trawią powłokę antyrefleksyjną na szkle.
2. Elektrycznie: Zasłaniają fragment ogniwa. Prąd, który nie może przepłynąć przez ten fragment, zamienia się w ciepło. Miejsce to rozgrzewa się do ekstremalnych temperatur (nawet 100°C+). To właśnie hotspot. Po pewnym czasie folia EVA pod szkłem zżółknie, a w skrajnym przypadku szyba pęknie.

Dlatego mycie paneli fotowoltaicznych to nie kwestia estetyki („żeby się błyszczało”), ale technicznej sprawności elektrowni.

Czym myć panele: kranówka czy woda demineralizowana?

Mycie paneli wodą z kranu jest błędem technologicznym; zawarty w niej wapń i magnez (kamień) po wyschnięciu na gorącym szkle tworzy trwały, szorstki osad, który przyciąga nowy brud jeszcze szybciej i trwale matowi powierzchnię.

To najczęstszy grzech właścicieli domów. Biorą węża ogrodowego, leją wodę ze studni lub wodociągu i myślą, że robią dobrze. Efekt? Białe smugi. Kamień (osad mineralny) osadza się w mikroporach szkła. Usunięcie go bez porysowania powierzchni jest potem niezwykle trudne.

Profesjonaliści używają wyłącznie wody demineralizowanej (osmotycznej). Jest ona „głodna jonów”, dzięki czemu doskonale rozpuszcza brud bez użycia detergentów i nie zostawia żadnych smug po wyschnięciu.

Eksportuj do Arkuszy

Kiedy mycie może zniszczyć instalację? (Zasada szoku termicznego)

Absolutnie nie wolno myć paneli w ciągu słonecznego dnia, gdy są rozgrzane; kontakt zimnej wody z powierzchnią o temperaturze 60-70°C powoduje szok termiczny i natychmiastowe pęknięcie hartowanego szkła.

Fizyki nie oszukasz. Hartowane szkło jest wytrzymałe na uderzenia (grad), ale bardzo wrażliwe na gwałtowne zmiany temperatury. Wyobraź sobie, że wlewasz wrzątek do zimnej szklanki – pęka. Tutaj mechanizm jest odwrotny, ale skutek ten sam. W upalny dzień panele na dachu parzą dłonie. Polanie ich wodą o temperaturze 10-15°C kończy się „pajęczynką” na całej powierzchni modułu. Taki panel jest do utylizacji.

Złote zasady bezpiecznego mycia:

• Pora dnia: Myjemy wcześnie rano (zanim słońce operuje) lub późnym wieczorem (gdy dach ostygnie).
• Narzędzia: Miękka szczotka na teleskopowym kiju, dedykowana do fotowoltaiki (włosie nie może rysować szkła). Żadnych szorstkich gąbek czy druciaków!
• BHP: Nie wchodź na dach bez zabezpieczenia. Mokra dachówka czy blacha to lodowisko. Jeśli nie masz uprzęży i doświadczenia, lepiej zapłacić firmie, która zrobi to z podnośnika lub przy użyciu robotów myjących.

Jeśli Twoje panele są zamontowane pod kątem większym niż 15 stopni, wystarczy solidne mycie raz w roku (najlepiej wczesną wiosną, by zmyć zimowy brud i przygotować się na szczyt produkcji). Jeśli kąt jest płaski – musisz zaglądać tam częściej.

Więcej ciekawych artykułów na https://e-magazyny.pl/temat/oze/

Artykuł sponsorowany